piątek, 29 kwietnia 2011

137. cztery pośladki.

Cztery pośladki.

Nie, Nie chodzi mi o dwie pupy. O jedną. I to nawet nie o pupę, a o wielkie dupsko.
Widzieliście kiedyś otyłą kobietę w obcisłych spodniach i zbyt ciasnych majtkach? Od razu rzuca się w oczy. Tu i tam wystaje. Górą, bo gumka za ciasna. Dołem, bo też za ciasna, a uda za grube. I z tyłu, bo skoro wszędzie jest ciasno, to i tam nie może być inaczej. Tym właśnie sposobem, wiele, wiele kobiet osiąga mało apetyczny (eufemistycznie mówiąc) efekt podwójnego tyłka. Nie myślcie sobie, że mnie to nie dotyczyło, bo żyłam z tym jakiś czas i wiem, jak to jest kupować za ciasne majciory.

O samej bieliźnie mówiąc... tragedia, posucha, żenada, cyrk na kółkach i bieda, aż piszczy. To naprawdę najłagodniejsze określenia, których mogę użyć w przypadku opisu dostępu do ładnej bielizny w dużym rozmiarze w naszym pięknym, nadwiślańskim kraju. Bo – powiedzmy sobie szczerze – nie każdą otyłą nastolatkę stać na figi z KappAhl, gdzie można kupić majtki większe, niż 42. Robiąc wielokrotne rajdy po majtkowych sklepach jeszcze jako tłuścioszek, za każdym razem z przykrością i złością stwierdzałam, że niestety, ale albo dla grubasów ładnych majtek nie robią, albo ja nie wiedziałam, gdzie je kupić. Wiem, wiem... mówiłam, że otyłość nie jest ani ładna, ani seksowna, ani zdrowa. Utrzymuję ten pogląd, ale... jasny gwint! – było nie było, gruba kobieta to nie trzecia płeć, przybysz z kosmosu, ani podczłowiek, dlaczego więc skazana jest na noszenie brzydkich, babcinych majtek, wysokich po same pachy? No bo wyobraźcie sobie: idzie taka puszysta panna na randkę, która najpewniej skończy się w łóżku... i co? Przed facetem zaprezentuje się w zbyt ciasnych i niewidocznych pod zwałami tłuszczu figach? W gaciach żywcem wyjętych sprzed trzech stuleci? LITOŚCI!


Ja nie przeczę, że majtki w dużych rozmiarach dostać można, ale to kosztuje. Rozejrzałam się po internetowych sklepach oferujących taką bieliznę. W jednym były same duże biustonosze (ceny od 75 do 259 zł...), w drugim znalazłam pończochy, kabaretki i siateczkowe kombinezony w stylu SM (oczywiście w większym rozmiarze) i... tylko dwie pary majtek. Jedne za 50 zł, które absolutnie nie nadają się do noszenia „ot tak”, bo są zrobione z tiulu, a drugie w cenie 60 zł, które (trzymajcie mnie, bo padnę!) grają MARSZ WESELNY po naciśnięciu guzika. Na jednej ze stron znalazłam co prawda majtusie w dużym rozmiarze (aż do XXXL – obwód bioder 132 cm), ale wyglądają tak, że pożal się Boże i przypuszczam, że Wasze ścierki do podłogi wyglądają lepiej. Na więcej nie starczyło mi sił.  
  
Majtki wyszczuplające są w porządku, ale i z tym, jak się w nich wygląda, bywa różnie. Wyglądają dobrze, jeśli wyszczuplają tylko brzuch i biodra, ale gdy jesteśmy posiadaczkami naprawdę potężnych ud, problem zniknie nie do końca. Zresztą ja mam z tym problem do dziś. Ciężko jest mi dobrać odpowiednią bieliznę, bo mam szerokie biodra i pupę i choć spodnie 40-42 wkładam bez problemu, z bielizną bywa ciężko. Tu i ówdzie czasami coś „wylezie” i nie bardzo mogę sobie z tym poradzić.  Chętnie zostałabym posiadaczką bielizny modnej w połowie ubiegłego stulecia – w przypadku szerokich bioder i stosunkowo wąskiej talii sprawdzała się doskonale!



Jeśli wiecie – Drogie moje – gdzie Panie z większą pupą mogą nabyć ładną i stosunkowo niedrogą bieliznę – dajcie znać! Myślę, że wiele czytelniczek (no i ja! :P) na tym skorzysta ;)

P.S. Wieczorem wyniki konkursu!  

środa, 27 kwietnia 2011

136. zupa z ciecierzycy i kukurydziane trójkąciki.

     Jak po świętach? Najedzeni? Radośni?

     Muszę przyznać, że u nas doskonale! Trzy dni z rodziną, piękna pogoda i mnóstwo, naprawdę mnóstwo wybornego jedzenia. Stwierdzam z pełną świadomością tego, co piszę – w święta najlepiej sprawdza się tradycyjne jadło. Tak więc skosztowałam żurku, jarzynowej sałatki (która w KAŻDYM domu smakuje INACZEJ!), drobiowych (kupionych specjalnie dla nas :P) wędlin, jedliśmy jajka z różnymi sosami (chrzanowym, czosnkowym, tatarskim...), drobiową galaretkę, śledzie i mnóstwo obłędnego ciasta.

     Czas jednak wrócić do rozsądnych ilości pożywienia, dlatego też dziś chciałabym zaproponować Wam dwie pyszności. Po pierwsze – zupę z ciecierzycą i pomidorami oraz trójkąciki z kaszy kukurydzianej.
Zupa z ciecierzycy jest sycąca, zdrowa i smaczna, do czego przekonywać chyba nie muszę. Przepis zaczerpnęłam z Kwestii Smaku i w zasadzie zmodyfikowałam go tylko odrobinę.

Zupa z ciecierzycy  

Składniki (2 spore porcje):

- 2 ząbki czosnku (użyłam czterech);
- 250 g suchej ciecierzycy;
- 1 puszka pomidorów;
- oliwa z oliwek;
- pół litra bulionu;
- makaron tagiatelle (użyłam 3 gniazdek)
- natka pietruszki;
- pieprz, sól;

     Ciecierzycę moczyć przez 12 godzin (można też użyć już tej gotowej do spożycia). Odcedzić, dokładnie opłukać, ponownie zalać wodą i ugotować do miękkości. Czosnek posiekać drobniutko i podsmażyć go z rozmarynem na niewielkiej ilości oliwy z oliwek (oj tam, albo i oleju zwykłego). Dodać pomidory i resztę oliwy. Gotować około 10-15 minut, po czym dodać bulion, odcedzoną ciecierzycę i natkę pietruszki. Gotować dalej przez mniej więcej 5 minut, po czym część zupy odlać, zmiksować i ponownie  wlać do garnka – zmiksowana część nada zupie gęstości, a w samej zupie i tak pozostaną ziarna ciecierzycy. Zupę podawać gorącą, z ugotowanym uprzednio makaronem.



Trójąciki z kaszy kukurydzianej

Składniki (2 porcje):

- 175 g kaszy kukurydzianej (używam Sante – tak, pozwalam sobie właśnie na walącą po oczach reklamę, ale nie bezpodstawnie - praktycznie wszystkie produkty Sante, których miałam przyjemność kosztować dzięki uprzejmości firmy, są smaczne i niedrogie. Pakują kaszę w opakowania po 350 g – dzieliłam je już w różny sposób, ale najlepiej i tak wychodzi na pół, więc opakowanie wystarcza mi na dwa razy. Porównałam też cenę z kaszą kukurydzianą na dziale ze zdrową żywnością – o wiele niższa, więc to kolejny plus);
- 2 szklanki wody (i tak trzeba dolewać więcej);
- świeży koperek;
- sól, pieprz;
- oliwa z oliwek / olej / masło

     Wodę gotujemy w dość wysokim garnku (kasza „lubi” pryskać). Do wrzącej wsypujemy kaszę i ciągle mieszamy. Woda wchłania się dość intensywnie, musimy więc uważać na to, by kasza się nam nie przypaliła. Wody dolewamy w zależności od potrzeb, pamiętając jednak, że kasza musi wyjść nam bardzo gęsta (aż łyżka staje ;p). Gotujemy ją około 15 minut, soląc w międzyczasie, a najlepszym dowodem na to, że  jest już prawie gotowa, jest to, że po tym czasie powinna „odrywać” się nam od ścianek garnka i odrobinkę (!) przypalać u dołu.  Dosypujemy posiekany koperek, Kaszę „rozsmarowujemy” grubą warstwą na dużym talerzu, desce, bądź czymkolwiek, na czym będzie się nam dobrze ją kroić. Pozostawiamy do ostygnięcia, po czym kroimy w trójkąty (można w kwadraty, a nawet w kółka, wycinając je szklanką, ale wtedy zostaje nam sporo resztek, których nie wypada wyrzucić). Delikatnie smarujemy oliwą i podsmażamy na zwykłej, lub grillowej patelni (jeśli wolimy aromat masła, uprzednio rozpuszczamy je na patelni, dopiero później kładziemy na niej trójkąty).

     Kukurydziane trójkąty wyśmienicie smakują zarówno na ciepło, jak i na zimno. Dobrze prezentują się na talerzu w towarzystwie sałatki, lub jako dodatek do mięsa, czy nawet zwykła przekąska na imprezie. Początkowo planowałam zrobić kukurydzianą kostkę i nadziać na patyczki do szaszłyków, lub wrzucić do sałatki, ale uznałam, że trójkąty będą wyglądać ładniej.

 


     Z innej beczki natomiast... zasługuję na nagrodę w kategorii niezdary roku. Realizując postanowienie pt. rolki-codziennie-żeby-jędrnymi-pośladkami-orzechy-łupać!, udaliśmy się wczoraj po obiedzie na promenadę, żeby pojeździć. Idzie mi coraz lepiej i nie wyglądam już jak ostatnia ofiara losu, wymachująca białą flagą, więc... coś mnie podkusiło, by odjechać od Waldka, siedzącego na ławce i rozmawiającego przez telefon. No i pojechałam. Tak pojechałam, że nawet nie zdążyłam mrugnąć, a ziemia zaatakowała mnie z siłą równą trzęsieniu z Japonii. W głowie to mi aż chyba zachlupotało i zdołałam tylko pisnąć ała. Jegomość jadący na rowerze zapytał, czy  jestem cała, a ja z drżącą brodą i łezkami w kącikach oczu odpowiedziałam tylko taaaaa.... Wstałam, otrzepałam się i po karczemnej awanturze za niedopilnowanie mnie, stwierdziłam, że rolek już na nogi nie włożę (najpewniej tylko do dzisiejszego popołudnia... :P). Mimo to – dziewczyny, na rolki! 

P.S. Wyniki konkursu do piątku, przypominam! A ja pochwalę się, że wygrałam kolejną książkę w kolejnym konkursie literackim. Wystarczyło, bym wróciła do pisania i proszę, aż mi się buźka cieszy... ;)

sobota, 23 kwietnia 2011

Wielkanocne życzenia

Słońce za oknem, w wazonie pachnący bukszpan, bazie i gałązki z drzewa – takiego, które kwitnie na biało.

Z okazji rozpoczynających się Świąt Wielkanocnych, wszystkim Czytelniczkom i Czytelnikom bloga życzymy wszystkiego, co dobre. Pięknej pogody, radości z chwil spędzonych w towarzystwie najbliższych, odpoczynku od tego, co każdego dnia nie pozwala nam na chwilę wytchnienia. Życzymy także bogactwa przeżyć duchowych płynących z tych najradośniejszych Świąt w roku. 

Życzymy pysznych potraw, które (skutecznie! :D) umilają Wielkanoc i tego, by te Święta były jak najmilsze.


źródło: http://pulsarmedia.ro/data/media/993/Polish%20Easter%20Eggs.jpg 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...