Zakończenie akcji "Dieta jak lekarstwo"

          Post, który planowałam na dziś, przesuwam na środę. Zamiast tego, zapraszam Was na pierwszy blog: www.przyjemneodchudzanie.blog.onet.pl, gdzie dziś i jutro pojawią się posty podsumowujące wspólną akcję magazynu Superlinia i firmy LightBox: Dieta jak lekarstwo.


          Ania, Marta i Mariusz naprawdę ładnie schudli i na blogu będziecie mogli obejrzeć ich zdjęcia "przed" i "po". Serdecznie zapraszam! :) 

Roladki z tortilli

                Szybka, bardzo smaczna i dość efektowna przekąska. Może być przystawką, ale można też potraktować ją jako kolację.

Składniki (2 porcje):

- 2 pełnoziarniste lub pszenne tortille;

- kremowy serek do smarowania pieczywa (u mnie Président Crème de Bleu);

- kilka liści sałaty masłowej;

- szczypiorek;

Tortille smarujemy serkiem, obsypujemy szczypiorkiem. Układamy na nich liście sałaty (pomijając twarde części głąba) i ciasno zwijamy w rulon. Gotowe roladki Kroimy na mniej  więcej dwucentymetrowe plastry.  

Ciekawostki: Anorexia mirabilis

Katarzyna ze Sieny

                Nie każdy wie, że anoreksja, choć wówczas nie nosiła tego miana, istniała już w początkach  średniowiecza. Na przełomie IV i V wieku n.e. w Rzymie, funkcjonowała sekta pod przewodnictwem Hieronima ze Strydonu, do której należały kobiety pochodzące z najbardziej zamożnych i najlepszych rzymskich rodów. Sekta głosiła rozdzielność między grzesznym ciałem a świętą duszą, a jej członkinie prowadziły długotrwałe głodówki mające na celu oczyszczenie ciała. Poprzez posty, kobiety głosiły protest przeciwko powszechnie panującej rozwiązłości i zepsuciu. 

                Późniejsze średniowiecze i epoka renesansu przyniosły zjawisko dziś znane jako anorexia mirabilis, które można (mniej więcej) przetłumaczyć jako: Cudowny (ew. nadprzyrodzony) brak łaknienia / apetytu. Pojęcie to odnosi się przede wszystkim do dziewcząt i kobiet (katoliczek!) pochodzących najczęściej z bardzo wysoko postawionych rodów, które głodziły się w imię Boga, co czasami doprowadzało nawet do śmierci. Anorexia mirabilis bardzo często łączona była z innymi ascetycznymi praktykami, takimi jak życiem w cnocie, umartwianiem ciała, czy noszeniem włosiennicy*.

Aniela z Foligno

               Do najbardziej znanych świętych anorektyczek zaliczyć można Katarzynę ze Sieny i Anielę z Foligno. Obie odmawiały przyjmowania pokarmów, lecz spożywały ropę pochodzącą z owrzodzeń na ciele. Aniela z Foligno miała oprócz tego zjadać strupy i wszy. Katarzyna ze Sieny żywiła się rzekomo jedynie łyżką ziół dziennie.  W książce wydanej w 1985 r., zatytułowanej Holy Anorexia (święta anoreksja), historyk Rudolph Bell pisze o przypadku Teresy z Avila, hiszpańskiej świętej, która za pomocą gałązek oliwnych wywoływała u siebie wymioty, w celu opróżnienia żołądka. Dopiero wtedy wierzyła, że jest godna i przygotowana do przyjęcia świętej hostii.

                Wiele kobiet głodzących się w imię Boga (i demonstrowania przy okazji oddzielenia ciała i duszy), odmawiało jedzenia wszystkiego, prócz eucharystii. Miały w ten sposób manifestować siłę swego ducha i głęboką wiarę.   

* Była to koszula noszona w celach pokutnych, dla samoumartwienia ciała. Asceci używali włosiennicy także jako okrycia do spania.

Źródła:

KLIK

KLIK

KLIK

UWAGA: Powyższy tekst NIE promuje anoreksji i głodzenia się.